Vrydag 6 Februarie – Nuwe seisoene in Christus
Kolossense 3: 5-17
Die natuur beweeg elke jaar deur vier bekende seisoene – herfs, winter, lente en somer. Elke seisoen bring verandering: blare begin val in die herfs, alles raak vaal as gevolg van die koue in die winter, nuwe lote begin later bot in die lente, en uiteindelik floreer die lewe weer volop in die somer. Hierdie ritme herinner ons aan die geloofsreis waarop Jesus ons lei.
Wanneer die herfs aanbreek, is dit asof die skepping self besig is om te laat gaan. Die blare wat val, bring ’n stille boodskap: daar is dinge wat moet sterf. Kolossense 3: 5-17 roep ons op om sonde af te lê soos ’n boom wat sy blare verloor – sonde soos hoogmoed, leuens, afguns, losbandigheid en verdeeldheid. Christus het aarde toe gekom om juis daardie ou natuur te vernietig, sodat ons nuut kan word.
Winter is die tyd van wag en voorbereiding. Die boom staan kaal, maar is nie werklik dood nie. So word ons in Christus geroep om ons ou self te laat sterf en tyd te neem vir geestelike vernuwing – ’n tyd van stilte waarin God ons voorberei vir nuwe lewe.
Dan kom die lente. Nuwe lote breek deur, blomme begin oopgaan en voëls keer terug van hulle lang reis. Dit is die belofte van herstel en hoop. Net so wek Christus ons op tot ’n nuwe lewe met medelye, nederigheid, sagmoedigheid en liefde as nuwe blare van geloof.
Somer bring volheid – vrugte, lewe, oorvloed. In Christus dra ons dan ook vrug: liefde, vrede en dankbaarheid. Soos Kolossense 3: 15 sê: Wees altyd dankbaar. Nie net vir wat ons ontvang nie, maar omdat Christus self ons lewe geword het.
Geliefdes, mag óns in elke geestelike seisoen onthou: Jesus het aarde toe gekom om ons te vernuwe. Laat ons dan leef as nuwe mense – met ons harte gevul met sy vrede en lewens wat sy liefde na ander uitstraal.
Ds Tanya Maartens, Klerksdorp-Wilkoppies
Sondag 10 Augustus – Get up, dress up, show up
Efesiërs 6: 10-18 Ons het altyd as studente wanneer ons ’n moeilike vak soos Grieks geskryf het, mooi aangetrek vir die eksamen. Dit klink dalk soos iets dom om te doen, maar wanneer ’n mens in die lewe met iets wat nie baie lekker is nie gekonfronteer word, voel ’n...
Saterdag 9 Augustus – Gevolg
Handelinge 2: 37-47; Efesiërs 6: 10-20 As ons ons gemeentewees, ons kerkwees, só gaan aanpak soos wat ons in die Skrifgedeelte gelees het, kan ek u waarborg, gaan u en ek elkeen God se teenwoordigheid by ons ervaar. Dit beteken nie dat God se teenwoordigheid by ons...
Vrydag 8 Augustus – Alles is nodig
Handelinge 2: 37-47 Dit is ongelukkig so dat verskillende kerke een of twee van die vier elemente partykeer oorbeklemtoon en die ander bietjie eenkant toe skuif. In die Hervormde Kerk was ons soms geneig om die saak van beperkte verkondiging uit te lig as die...
Donderdag 7 Augustus – Soli Deo gloria (leitourgia/vier)
Handelinge 2: 37-47; 1 Timoteus 2: 1-7 Die laaste saak wat in ons teks genoem word, is die saak van gebed. Gebed was iets waarsonder hulle nie kon klaarkom nie – iets wat ons vandag baie maal erg verwaarloos en/of misbruik. Reg aan die begin van 1 Timoteus 2 sê Paulus...
Woensdag 6 Augustus – Kerkmense moet mekaar dien (diakonia)
Handelinge 2: 37-47 en 6: 1-7 Die tweede deel van sorg vir mekaar, kan ons dalk eerder met die woord diens omskryf. In teologie noem ons dit diakonia. Hier het dit meer te doen met die fisiese van dag-tot-dag-onderhoud van mekaar. Dinge wat ons kan sien wat gedoen en...
Dinsdag 5 Augustus – Kerkmense moet vir mekaar sorg (koinonia)
Handelinge 2: 37-47 In beide die tweede en derde aksies gaan dit daaroor dat die gemeente vir mekaar gesorg (koinonia) en in diens van mekaar gestaan het – hulle het na mekaar gekyk op verskillende vlakke. Een vertaling van die Nuwe Testament het hierdie deel vertaal...