Maandag 2 Maart – Dissipelskap kos jou iets
Markus 8: 34
Toe Jesus klaar met sy dissipels oor sy lyding gepraat het, draai Hy na die skare en sê iets wat alle romantiese idees oor geloof by die deur uitvee: As iemand Hom wil volg, moet hy homself verloën, sy kruis opneem en Hom volg.
Dis nie ’n bemarkbare boodskap nie. In ’n wêreld waarin ons konstant aangemoedig word om onsself uit te druk, onsself te vind en onsself op die voorgrond te plaas, klink Jesus se woorde skokkend: Verloën jouself. Dis nie selfhaat nie, maar die erkenning dat jy nie die sentrum van jou eie bestaan is nie.
In die eerste eeu het mense geweet wat ‘n kruis beteken: dit was nie ’n inspirerende godsdienstige simbool of ‘n mooi halssnoer nie. Dit was ’n martelinstrument. As jy ’n kruis gedra het, het jy jou lewe opgegee. So wanneer Jesus sê jy moet jou kruis dra, sê Hy: Dis nie net iets wat jou geloof bietjie moeiliker maak nie, dis iets wat jou alles gaan kos.
Maar dan kom die troos: juis in die opgee, juis in die afsterwe van die self, word nuwe lewe gevind. Dis wanneer jy jou eie ambisie en jou eie agenda loslaat, dat jy God se wil begin sien. Dis wanneer jy jouself laat sterf dat Christus in jou begin leef.
Die pad van dissipelskap is nie ’n vinnige pelgrimsreis nie. Dis ’n daaglikse aflegging van jou eie wil en ’n daaglikse keuse om Jesus te volg. Nie net met jou kop nie, maar met jou hele lewe.
Dis moeilik. Dis dikwels pynlik. Jy voel dit dikwels aan jou lyf en aan jou wese. Maar dit is ook die enigste pad na ware vryheid, want dis die pad waarop God loop en waar Hy loop, is daar ware lewe.
Gebed
Here, leer my om U te volg, selfs wanneer dit my gemak en sekuriteit kos. Help my om nie vas te klou aan my eie wil nie, maar om my kruis op te neem en U te volg. Amen.
Ds Rue Hopley, Pretoria-Oos
Saterdag 10 Januarie – Die hele skepping sug!
Romeine 8: 18-25 Romeine 8 is so ’n opwindende, belofteryke gedeelte in die Here se Woord, en tog neem die hoofstuk ’n duidelike wending in die gedeelte wat ons vandag bekyk. Die wending klink met die eerste oogopslag vreemd, eintlik soos ’n wanklank te midde van al...
Vrydag 9 Januarie – As ons bid vir reën
Psalm 39 Waarom doen die kerk voorbidding vir ’n spesifieke saak soos byvoorbeeld dat dit sal reën? Is die Here nie tog alreeds bewus van ons behoeftes nie? Kom ons kyk na Psalm 39 waarin die saak van voorbidding ter sprake is. Die tema van die verganklikheid van die...
Donderdag 8 Januarie – Die hemel getuig van die mag van God
Psalm 19: 1-15 Hierdie psalm is nog ’n pragtige poëtiese natuurpsalm. Dit verteenwoordig ’n interpretasie van die skepping. Daar is drie duidelike onderdele en dit is juis in die samehang tussen die dele waar ons die treffende boodskap van die psalm vind. In verse 2...
Woensdag 7 Januarie – ’n Verbygaande spikkeltjie
Psalm 8: 1-10 Ons lees vandag weer Psalm 8, maar vanuit ’n ander perspektief. Die psalmdigter dink oor sy lewe: Here wat is die mens tog? As ek kyk na die werk van u vingers, die maan, die sterre, die groter geheel, wat is ek tog? ’n Verbygaande spikkeltjie. Die...
Dinsdag 6 Januarie (Epifanie – Verskyningsfees) – Die skepping bring ons tot verwondering
Psalm 8: 1-10 Hier is iemand aan die woord wat baie duidelik nog homself aan die skepping kan verwonder. Ons wonder dadelik hoeveel van hierdie verwondering nog by ons leef. Ons samelewing het in ’n groot mate verwonderingsarm geword. Ons programme is vol, ons is...
Maandag 5 Januarie – Die wyfie moet jy laat wegvlieg
Deuteronomium 22: 6-7; Matteus 10: 29 Een van die wonderlikste eienskappe van God is dat Hy wat die Grote en Almagtige God is, Homself ter wille van ons ook so klein kan maak. Dit gebeur wanneer Hy intens en volledig by die klein detailtjies van ons lewens betrokke...