Donderdag 2 Julie – Baie diep haal Hy my uit
Psalm 18: 1-25
Aan die begin van die Psalm sê Dawid hoe lief hy die Here het. Aan die einde van die verse sê Dawid hoe lief God hóm het.
Dit is by die Here waar hy krag kry en veilig voel. Wanneer hy bedreig word wend hy hom tot die Here. God is die een wat tot sy hulp kom. Hy roep en roep en roep en roep om hulp na sy God.
Dit gebeur onder omstrede omstandighede wat hy met ryk beelde beskryf. Ons kan die bande van die dood sien as lang, dik toue wat vanaf Sheol, die dodereik onder die see, uitskiet en om Dawid se middel, arms en bene sirkel en vastrek. Dit maak knope wat hy nie kan losmaak nie en begin hom trek, sleep, aftrek.
God reageer. Hy hoor. Hy luister.
Dawid skets hierdie beeld van God waar Hy hom te hulp snel:
Die aarde skud. God is kwaad. In sy woede buig Hy die hemel oop. Hy vlieg met spoed en majesteit op ’n gerub. Gerubs is magtige hemelwesens wat God se heerlikheid, heiligheid en magtigheid uitbeeld (Esegiël; Openbaring).
God laat sy stem hoor in hael en weerlig. Die rook, verterende vuur en gloeiende kole wys op God se oordeel.
Duisternis, donkerte, donker water en wolkemassas. ’n Gloed, hael en weerligstrale. Dawid beskryf ’n verwoestende, onkeerbare storm. Die aanval word gerig op Dawid se vyande. God bulder op hulle met die orkaan van sy toorn met soveel krag dat die winde van sy asem die seebodem sigbaar maak.
God strek sy hand uit en gryp Dawid waar hy hulpeloos deur die doodsbande afgetrek word in die diep geweldige waters in. God lig hom uit, breek hom vry en laat Dawid behoue in vryheid uitgaan.
Is hierdie dramatiese beeld vergesog? Of eintlik akkuraat? Hoeveel keer het die Here nie vir u bewaar van gewisse skade nie? Snel God u nie juis te hulp en breek die bande van die dood deur Jesus se reddingsoffer op die kruis nie?
Ds Aniena Jansen van Rensburg, Leeudoringstad
Sondag 8 Februarie – Wanneer jy Jesus ontmoet
Handelinge 9: 1-19 Die verhaal van Saulus kan in met een woord opgesom word: genade. Saulus het na Stefanus se dood die leiding geneem om Jesus se volgelinge selfs tot in die uithoeke van die aarde te soek om hulle te vervolg. Baie van Jesus se dissipels het na ander...
Saterdag 7 Februarie – Die plig om te vergewe
Matteus 18: 21-35 Ek is seker ons elkeen was al in ’n situasie waar ons so kwaad was vir iemand dat dit gevoel het of ons hulle nooit sal kan vergewe nie. En tog as gelowiges word daar van ons verwag om te vergewe. Maar vergifnis is nie maklik nie. Die verhaal van...
Vrydag 6 Februarie – Nuwe seisoene in Christus
Kolossense 3: 5-17 Die natuur beweeg elke jaar deur vier bekende seisoene – herfs, winter, lente en somer. Elke seisoen bring verandering: blare begin val in die herfs, alles raak vaal as gevolg van die koue in die winter, nuwe lote begin later bot in die lente, en...
Donderdag 5 Februarie – Om voete te was
Johannes 13: 1-17 Ons verstaan mense beter as ons hul kultuur verstaan. In Suid-Afrika is dit byvoorbeeld ’n teken van respek om ouer mense oom of tannie te noem, selfs al is hulle nie familie nie. Vir iemand van ’n ander kultuur, soos ’n Amerikaner, kan dit vreemd of...
Woensdag 4 Februarie – Lewende water
Johannes 4: 1-26 Water – ons bron van lewe. Sonder water kan ons nie boer nie, ons kan nie eet nie, en ons kan nie oorleef nie. Ons is totaal afhanklik van water. Hoe dikwels het ons nie al gebid vir reën in tye van droogte nie? En hoe groot is die dankbaarheid...
Dinsdag 3 Februarie – Jesus het gehuil
Johannes 11: 33-44 Die wêreld maak seer. Ons sien dit elke dag: siekte, dood, hartseer, moord, ongelukke. Elkeen van ons het al pyn in hierdie wêreld beleef en soms voel dit of dinge net te veel raak. In Johannes 11 lees ons van ’n man met die naam Lasarus wat gesterf...