Efesiërs 2: 13-22
Julle is dus nie meer ver van God af nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God (Ef 2: 19).
Familie is ’n belangrike konsep in elke kultuur. Die behoefte om êrens te behoort, om ’n plek te hê waar ons aanvaar word, is diep in ons ingeskryf. God verstaan hierdie behoefte, en een van die pragtigste maniere waarop die Bybel die kerk beskryf, is as God se familie – sy huishouding.
In Christus het ons nie net ’n Verlosser nie, maar ook ’n Vader. En in mekaar het ons nie net medegelowiges nie, maar broers en susters. Dink daaraan: die mense langs wie jy op ’n Sondag sit, is nie net bekende gesigte nie – hulle is jou familie! Dit verander hoe ons na mekaar behoort te kyk en met mekaar behoort om te gaan.
Die wonder is dat hierdie familie bo menslike beperkings uitstyg. In God se familie is daar nie onderskeid op grond van ras, sosiale stand, opvoeding of enige ander menslike klassifikasie nie. Die kruis van Christus het die skeidingsmure afgebreek sodat ons een nuwe familie kan wees.
Die belofte is duidelik: in die kerk gee God ons ’n nuwe familie waar ons behoort, waar ons kan groei, en waar ons onvoorwaardelike liefde kan ervaar. Die uitdaging is egter om hierdie familie-identiteit ernstig op te neem.
Hoe behandel jy jou broers en susters in Christus? Leef jy nog soos ’n vreemdeling in God se huishouding of neem jy die verantwoordelikhede en voorregte van familie-wees ernstig op? Watter stappe kan jy vandag neem om dieper in gemeenskap met jou geestelike familie te leef?
God se genade is dat Hy ons, eens vreemdelinge, nou deel van sy familie maak. Laat ons in daardie genade leef.
Gebed
Hemelse Vader, dankie dat U ons in u familie ingeneem het deur Christus. Help my om my medegelowiges met u liefde lief te hê en my plek in u familie voluit in te neem. Vorm ons tot ’n getuienis wat u Naam verheerlik. Amen.
Ds Henk Labuschagne, Silverton