Kolossense 1: 18
En Hy is die Hoof van die liggaam, naamlik die gemeente… (Kol 1: 18a, AFR33/55).
As die kerk ’n selfdoenprojek was waar ons in beheer is, sou ons waarskynlik probeer het om die mure aanmekaar te plak met goeie vibes en koffie. Maar Kolossense 1: 18 herinner ons wie werklik in beheer is: Christus is die hoof … Dis reg. Hy is die HUB, die kaptein, die GPS én die kragbron, alles mooitjies saam verpak in een Goddelike pakkie.
Wat beteken dit vir ons? Wel, dit beteken ons is die liggaamsdele. Jip. Sommige van ons is hande (wat die werk doen), sommige is voete (wat die wedloop hardloop), en ’n paar van ons is beslis die elmboë – ietwat eienaardig en lomp, maar heel nuttig as ek myself in ’n rugby losgemaal moet uitwikkel.
Maar wag, voor ons onsself begin nomineer vir mees waardevolle liggaamsdeel, laat ons onthou: sonder die kop is die liggaam… wel, net ’n klomp organe en ledemate wat lomp, blind en doof is en niks beteken nie. Die Kerk funksioneer nie tensy Jesus lei nie. Nie die hardste stem, die nuutste vyfpuntplan of selfs die beste lofprysingslied nie – net Jesus.
Hy is aktief besig om ons almal te lei, lief te hê en bymekaar te hou – selfs wanneer ons voel dat die kerk aanmekaar geplak is met kleefband.
Die beste deel is dat Jesus nie van ’n afstand af lei nie. Hy belê diep in ons. Hy is nie bang vir die gemors wat ons dikwels aanvang nie. Hy skrik nie as ons oor die kleur van die mat stry en of die kerk ’n klok moet hê nie… of selfs as ons vergeet hoe om ons naaste lief te hê nie. Hy lei in elk geval steeds, en roep ons geduldig op om te groei, te verenig en sy hart te reflekteer.
Onthou dit in die volgende kerkvergadering: Christus is die hoof van die kerk. Nie jy nie. Nie ek nie. Net Hy!
Ds Dawie Jacobs, Emeritus